Borstvoeding voor ons prematuurtje

De eerste dag na de bevalling had ik het vooral lastig met het feit dat ik steeds beroep moest doen op de vroedvrouwen om mij met mijn bed naar de neonatologie te brengen. Ons kleintje is op de wereld gekomen via een keizersnede met als gevolg dat ik nog niet bepaald mobiel was. De tweede dag moest en zou ik met behulp van mijn lieve echtgenoot zelfstandig bij ons zoontje gaan wanneer ik wou en zo lang ik wou! Voor het eerst rechtstaan was behoorlijk pijnlijk, maar de beloning toen ik zelf aan de couveuse van ons kindje kon staan was het even op de tanden bijten meer dan waard! Ik moest en zou zoveel mogelijk betrokken zijn bij alles wat er met hem gebeurde.

Zoals ik reeds in mijn vorig blog bericht (Geboorteverhaal) wist te vertellen werd ik bij het zien van ons baby’tje niet afgeschrikt door alle draadjes en apparatuur. Het feit dat meteen gezegd werd dat hij een goede start had gemaakt, kan hierin wel een rol spelen.

Toch werd er al snel wat extra inzet van ons gevraagd: het was voor ons als vanzelfsprekend dat we voor borstvoeding zouden kiezen maar rechtstreeks van de borst drinken was veel te veel gevraagd van ons klein mensje. Ik vond het ontzettend jammer dat ik hem tijdens de eerste uren na de geboorte niet even aan de borst kon leggen. Toen we terug op de kamer waren na het eerste bezoekje, kolfde ik voor het eerst moedermelk af. Ik kreeg voor het eerst in mijn leven een kolfapparaat te zien en kreeg er uitleg bij. Later bleek dat ik een erg beknopte uitleg kreeg. Ons zoontje kreeg gedurende de eerste twee dagen van zijn leven kunstvoeding om op krachten te komen, aangevuld met afgekolfde moedermelk.

Afkolven, dag drie

Vanaf de derde dag kon hij beetje bij beetje al wat drinken aan de borst: wegen voor en na de borstvoeding en hoe blij we waren wanneer hij 10ml dronk! Maar gedurende zijn ziekenhuisverblijf heb ik jammer genoeg het geven van borstvoeding niet als iets leuks ervaren. Geen privacy. Geen hulp of advies bij het aanleggen. Steeds moeten melden aan verpleegkundigen hoeveel hij dronk, waarbij we soms bedenkelijke blikken kregen “maar 20ml!?”. Kortom, ik werd er ontzettend onzeker van en was blij wanneer ik thuis onze zelfstandige vroedvrouw kon vragen!

Manlief was tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis al een kolfapparaat gaan huren, alsook een weegschaal zodat we bij onze thuiskomst meteen aan de slag konden. Maar al snel kreeg ik thuis bijna de tranen in mijn ogen: het kolfapparaat deugde helemaal niet! Ondanks een goede melkproductie had ik op 40 minuten amper melk kunnen afkolven! Gelukkig had ik nog wat melk in het ziekenhuis afgekolfd zodat we de nachtvoeding nog konden geven. Ik mag mijn beide handen kussen dat mijn echtgenoot ’s anderendaags naar Boobs-‘n-Burps is gereden, een winkel die ons aangeraden werd door onze vroedvrouw en gespecialiseerd is in alles wat met borstvoeding te maken heeft. Hij kreeg er uitstekend advies, we huurden er een degelijk kolfapparaat en ik was enorm opgelucht!

Bijna vier weken lang legde ik gedurende een kwartiertje ons kleintje aan, werd hij voor en na de borstvoeding gewogen, maakte manlief een flesje klaar met de nodige resterende, afgekolfde melk en kolfde ik na elke voeding twintig minuten melk. Het werd een heuse administratie! Kwam er nog even bij dat ons zoontje ook nog niet aangaf wanneer hij honger had, dus moesten we hem ook sowieso om de drie uur voeden.

Het was een zeer intensieve periode en zijn blij dat onze kleine man intussen volledige voedingen flink van de borst kan drinken.
Maar vooral:
wat genieten we nu van die voedingsmomenten!

Advertenties